Zoals het er nu uitziet, mag Salomon Kalou straks niet meedoen aan het WK. Ook de afgelopen week heb ik de reactie van minister Verdonk binnenstebuiten gekeerd, maar ik ben er nog steeds niet achter waar het probleem zit. Toen een paar maanden geleden aan mij gevraagd werd of ik Kalou een uitzonderlijk talent vond, was dat omdat de minister had verklaard dat haar adviseurs vonden dat Kalou dat helemaal niet was. Daar was ik het dus niet mee eens.

Naast mij hebben ook anderen uit het topvoetbal aangegeven, dat de uitzonderlijke kwaliteiten van deze jonge speler niet ter discussie staan. Volgens mij ging het toen alleen daar om. Ook omdat daarmee de speciale regeling in de wet voor topsporters kon worden getoetst. Gezien alle positieve reacties dacht ik dat daarmee de kous af was. Helemaal toen de minister van alle kanten kreeg opgelegd, dat ze haar besluit moest heroverwegen. Dat is dus blijkbaar op niets uitgelopen. Maar wat ik niet begrijp, is dat de hele discussie, waar ik een paar maanden geleden ook bij betrokken werd, nu helemaal niet meer wordt gevoerd. Nu is er ineens sprake van allerlei andere procedures, die er volgens mij alleen bij gehaald zijn om Kalou iets eerder dan gepland zijn paspoort te geven.

Laat ik het zo zeggen, voor iemand die in de sport is opgegroeid, komt dit niet sportief over. Wat de minister er ook mee aangeeft, is dat een goed presterend Nederlands elftal op het WK blijkbaar geen nationaal belang is. Nogmaals, ik begrijp nog steeds het probleem niet. Ik begrijp niet waarom de politici binnen de KNVB er blijkbaar niet in geslaagd zijn minister Verdonk te overtuigen van het belang om Kalou voor het Nederlands elftal te laten spelen en ik begrijp ook niet waarom de minister-president daar niet in geslaagd is. Tenslotte zat premier Balkenende woensdag op de tribune bij Nederland-Ecuador en heeft hij met eigen ogen kunnen zien, dat we iemand als Kalou er straks best bij kunnen hebben.

Blijkbaar hebben we hier opnieuw te maken met een politiek belang. Daar begrijpen sporters meestal weinig van. Omdat in onze wereld de regels altijd heel duidelijk zijn. Daar is Florentino Perez inmiddels ook achter. Een paar jaar geleden maakte hij een hele sterke start als voorzitter van Real Madrid. Eén van de grootste zakenmannen van Spanje, die zich alleen met de financiën van de club bezighield en in dat opzicht echt geweldig werk heeft verricht. Hij liet alle technische zaken over aan anderen en reisde zelfs niet met het team mee.

Perez was in dat opzicht een voorbeeld voor veel andere voorzitters. Helaas voor hem hield hij dit maar twee jaar vol. Ineens kwamen er meningen van hem in de pers over allerlei voetbalzaken, ging hij zelf met spelers onderhandelen en werd met een enkeling zelfs close. Daarmee was het hek van de dam en werd Florentino Perez de zoveelste grote zakenman, die met enorme oogkleppen op zijn eigen ondergang aan het regelen was. Omdat de sport nu eenmaal zijn eigen regels kent. Zeker richting buitenstaanders.

Wat dat betreft hebben ze het bij FC Barcelona gelukkig beter begrepen. De afgelopen week moest ik in Camp Nou tien studenten van de Cruyff University hun diploma's uitreiken. Het ging om tien ex-topsporters, die een specifiek aan de sport gekoppelde opleiding hebben gevolgd. Dus allemaal potentiële kandidaten om ook op het bestuurlijke en organisatorische vlak de sport meer de sport te houden. Ik vond het daarom een heel goed signaal, dat FC Barcelona meteen drie afgestudeerde ex-sporters in dienst heeft genomen. Zo kan het dus ook.